Neden kaydırıcıyla karşılaştırmalı
Yan yana duran iki görseli değerlendirmek şaşırtıcı derecede zordur. Gözleriniz ikisi arasında gidip gelir, beyin boşlukları doldurur ve keskinlik ya da renkteki küçük farklar fark edilmeden geçer. Kaydırıcı her iki sürümü ekranda tam olarak aynı noktaya yerleştirir; böylece ayırıcıyı sürüklediğinizde ikisi arasında değişen her şey tam çizginin üzerinde göz kırparak ortaya çıkar.
Bu, bir görselin diğerinin işlenmiş bir sürümü olduğu her durumda işe yarar:
- Bir sıkıştırma ayarını bütün bir klasöre uygulamadan önce görünür bozulmalara yol açıp açmadığını kontrol etmek.
- Bir fotoğraf düzenleyicisinden alınmış iki dışa aktarma ayarını karşılaştırmak, örneğin 80'de JPG ile 75'te WebP.
- Yapay zekâ ile büyütmenin veya arka plan kaldırmanın gerçekte neyi değiştirdiğini görmek.
- Rötuşlanmış bir portreyi ham dosyayla karşılaştırarak incelemek.
- Bir tasarımın veya ekran görüntüsünün neredeyse aynı iki sürümü arasındaki farkları yakalamak.
Görünüm nasıl oluşturulur
İki görseli aynı anda bırakın veya seçin; verdiğiniz ilk iki dosya kullanılır. İlki sayfanın tam genişliğinde yerleştirilir, ikincisi aynı çerçeveye ölçeklenerek tam üstüne oturur. Sürüklemek (veya dokunmak) ayırıcıyı hareket ettirir: tutamacın solunda ikinci görsel, sağında ilk görsel görünür.
Kaydırıcının altında iki kart, her görselin piksel boyutlarını ve dosya boyutunu listeler. Bunlar birlikte, çoğu karşılaştırmanın ardındaki asıl soruyu yanıtlar: kilobayt olarak kazanılan tasarruf, gözle görülen farka değer mi?
Bilmeye değer birkaç ayrıntı:
- Dosyaların geliş sırası, onları nasıl seçtiğinize bağlıdır. Hangi tarafın hangisi olduğundan emin değilseniz kartlardaki dosya boyutlarına bakın; işlenmiş sürüm genellikle daha küçük olandır.
- Her iki görselin de tarayıcınızda açılabilmesi gerekir. JPG, PNG, WebP ve AVIF kabul edilir; HEIC fotoğrafları önce HEIC'i JPG'ye dönüştür ile dönüştürün.
- İki görselin oranları farklıysa, ikincisi ilkinin çerçevesini kaplayacak şekilde ölçeklenir ve bazı kısımları kenarlardan kesilir. Anlamlı bir sonuç için en boy oranı aynı olan görselleri karşılaştırın.
- Hiçbir şey yüklenmez. Her iki dosya doğrudan cihazınızdan okunur ve siz yeni bir çift seçene kadar sayfada kalır.
Nelere bakmalı
Sıkıştırma hasarı bir resme eşit dağılmaz. Ayırıcıyı önce şu alanların üzerinde yavaşça gezdirin:
- Gökyüzü, stüdyo fonları veya duvarlar gibi yumuşak geçişler. Kayıplı formatlar ilk olarak burada bantlanma veya belli belirsiz kare bloklar gösterir.
- Metin, logolar ve bina siluetleri gibi düz renk üzerindeki keskin kenarlar. Hale, dalgalanma (ringing) veya bulanık bir saçak arayın.
- Doygun kırmızılar ve maviler. JPEG rengi parlaklıktan daha düşük çözünürlükte saklar, bu yüzden güçlü kırmızı ayrıntılar her şeyden önce dağılır.
- Saç, çimen veya kumaş gibi ince, tekrarlayan dokular. Aşırı sıkıştırılmış görseller önce bunu kaybeder ve doku düz bir lekeye dönüşür.
- Gürültünün ve blokların loş bir ekranda iyi saklandığı ama parlak bir ekranda ortaya çıktığı koyu gölgeler.
Bunu, görselin gerçekte görüntüleneceği boyutta yapın. 27 inçlik bir monitörde kaba görünen bir sıkıştırma seviyesi telefonda hiç fark edilmeyebilir.
Ayar seçmek için pratik bir rutin
Karşılaştırma en çok kısa bir test döngüsünün parçası olarak işe yarar:
- Gruptan temsil edici bir görsel seçin; ideali gökyüzü, cilt ve biraz ince ayrıntı içeren bir görseldir.
- Onu farklı ayarlarla iki kez dışa aktarın; örneğin JPG sıkıştır ile 80 ve 65'te.
- Orijinali ve düşük ayarı yükleyin. Yukarıdaki beş alanda bir fark göremiyorsanız düşük ayar güvenlidir.
- Görebiliyorsanız, orijinali ve yüksek ayarı yükleyip işlemi tekrarlayın.
- Kazanan ayarı tüm gruba uygulayın.
Aynı yaklaşım PNG palet seviyeleri, WebP kalitesi ve yeniden boyutlandırma için de işe yarar. İki aday aynı göründüğünde kartlardaki dosya boyutları karar verir: küçük olanı seçin.