Kalite kaydırıcısı aslında neyi değiştirir
JPEG bir fotoğrafı 8×8 piksellik bloklara böler ve her bloğu yumuşak geçişlerle daha ince desenlerin bir karışımı olarak tanımlar. Kalite değeri, veriler paketlenmeden önce bu desenlerin ne kadar kaba yuvarlanacağını belirler. Yüksek ayarlarda neredeyse her ince ayrıntı korunur; düşük ayarlarda kodlayıcı her bloğun genel şeklini tutar ve içindeki ince dokuyu atar.
Kalite ile boyut arasındaki ilişki doğrusal olmaktan çok uzaktır. 100'den 90'a inmek çoğu zaman dosyayı yarıya indirir, çünkü skalanın tepesi kimsenin göremeyeceği ayrıntılara çok bayt harcar. 60'tan 50'ye inmek ise çok daha az tasarruf sağlarken hasar daha kolay fark edilir hale gelir. Çoğu fotoğraf için ideal aralığın 70 ile 85 arasında olmasının nedeni bu eğridir.
Kaydırıcı 10 ile 100 arasında çalışır ve 80'den başlar. Seçtiğiniz değer, sonradan eklediğiniz her dosyaya uygulanır; işlemi tamamlanmış dosyalar işlendikleri ayarı korur, bu yüzden fikrinizi değiştirirseniz onları kaldırıp yeniden bırakın.
Belirli bir iş için değer seçmek
Pratikte işe yarayan bazı başlangıç noktaları:
- 85–90: baskıya gönderebileceğiniz, sonradan kırpabileceğiniz veya bir müşteriye teslim edeceğiniz fotoğraflar. Yakınlaştırsanız bile orijinalden farkları bulmak zordur.
- 75–80: web sitesi içerik görselleri, blog yazıları, ürün fotoğrafları. Tipik bir telefon fotoğrafının ağırlığının çoğunu kaybettiği, ama normal görüntüleme boyutunda gözle görülür hiçbir şeyin kaybolmadığı aralık budur.
- 60–70: küçük resimler, galeri önizlemeleri, e-posta bültenlerindeki görseller. Saç veya yapraklar gibi ince dokular hafifçe yumuşar.
- 50'nin altı: yalnızca boyutun görünüşten daha önemli olduğu durumlarda. Gökyüzünde görünür 8×8 bloklar ve metin çevresinde lekelenmiş kenarlar bekleyin.
Bir değere karar vermenin en hızlı yolu bir testtir: temsil edici bir fotoğrafı iki farklı ayarla sıkıştırın, ardından sonuçları İki görseli karşılaştır aracında yan yana koyun. JPEG'in ilk başarısız olduğu üç yere bakın: gökyüzü veya duvar gibi yumuşak geçişler, keskin ve yüksek kontrastlı kenarlar, doygun kırmızı veya mavi alanlar.
Dosyaya başka neler olur
Araç her görselin kodunu çözer ve tarayıcınızın yerleşik JPEG kodlayıcısıyla yeniden kodlar; bu işlem bir arka plan worker'ında yapılır, böylece uzun toplu işlemler sırasında sayfa tepki vermeye devam eder. Bundan birkaç yan etki doğar:
- Çıktı her zaman JPG'dir. PNG ve WebP girdi olarak kabul edilir; JPEG'de saydamlık olmadığı için saydam alanlar beyazla doldurulur.
- Boyutlar aynı kalır. Burada bir yeniden boyutlandırma adımı yoktur. Doğrudan telefondan gelen fotoğraflar için, sıkıştırmadan önce uzun kenarı 1600–2000 px civarına boyutlandırmak, kaliteyi düşürmekten çok daha büyük bir tasarruf sağlar.
- Meta veriler aktarılmaz. Orijinaldeki kamera modeli, çekim tarihi ve GPS konumu sonuçta yer almaz. Fotoğraf doğru yönde çizilir, bu yüzden döndürme etiketi olmadan da düzgün görüntülenir. İstisna, küçültülemeyen bir JPG'dir: meta veriler dahil olduğu gibi geri döndürülür; bu önemliyse EXIF meta verilerini sil aracını kullanın.
- Sonuçlar tarayıcıya göre biraz değişir. Chrome, Firefox ve Safari farklı JPEG kodlayıcılarla gelir, bu yüzden aynı ayar birkaç yüzde farklı dosyalar verebilir.
Bazı dosyalar neden neredeyse hiç küçülmez
Her dosya satırı orijinal ve yeni boyutu gösterir, böylece her sonucu değerlendirebilirsiniz. Tasarruf küçük veya sıfır olduğunda neden genellikle şunlardan biridir:
- JPG zaten sıkıştırılmıştı. Mesajlaşma uygulamalarından, sosyal ağlardan veya birçok web sitesinden kaydedilen görseller bir kez sıkıştırılmıştır. 75'te saklanmış bir dosyayı 80'de yeniden kodlamak onu daha da büyütür, çünkü kodlayıcı mevcut bozulmaları sadakatle korur. Böyle bir durumda araç orijinal JPG'yi değiştirmeden geri döndürür ve satırda orijinalin korunduğu belirtilir.
- Kaynak bir ekran görüntüsü veya grafiktir. Düz renkler ve keskin metin, JPEG'in en zayıf olduğu yerlerdir. Bunları PNG olarak tutmak ve PNG sıkıştır aracından geçirmek daha iyidir.
- Kalite orijinalden yüksek ayarlanmıştır. Hayatına 80'de başlamış bir dosyaya 95 ayarı uygulamak ayrıntı eklemeden bayt ekler.
PNG ve WebP girdiler her zaman JPG olarak çıkar, bu yüzden bu şekilde dönüştürülen bir grafik kaynaktan daha büyük olabilir; satır o zaman ne kadar büyüdüğünü gösterir. Bu durumda orijinali saklayın.
Zamanla kalite kaybından kaçınmak
JPEG sıkıştırması her çalıştığında kayıplıdır. Bir JPG'yi açıp düzenleyip yeniden kaydetmek, yuvarlamayı önceki yuvarlamanın üzerine tekrarlar ve birkaç turdan sonra bloklar makul ayarlarda bile görünür hale gelir. Önemli olan her şeyin el değmemiş bir orijinalini saklayın, kopyaları iş akışınızın sonunda yalnızca bir kez sıkıştırın ve yeni bir dışa aktarmaya her zaman zaten sıkıştırılmış bir dosyadan değil, orijinalden başlayın.
Her biri 50 MB'a kadar dosyalar kabul edilir ve ihtiyacınız kadar dosya bırakabilirsiniz; tek tek işlenirler ve hiçbiri cihazınızdan çıkmaz.