Format z czasów Windows 3.1
AVI (Audio Video Interleave) został wprowadzony przez Microsoft w 1992 roku. Przez mniej więcej piętnaście lat był domyślnym formatem wideo na PC: nagrania z kamer, zapisy z kamer internetowych, filmy w DivX i Xvid krążące po sieci, klipy z aparatów cyfrowych i wyniki wczesnych programów do montażu. Dyski pełne rodzinnych nagrań z lat 2000 często zawierają wyłącznie pliki AVI.
Kontener zdradza swój wiek. Nie ma porządnej obsługi klatek typu B, zmiennej liczby klatek na sekundę ani nowoczesnego streamingu, jego model synchronizacji czasu jest kruchy, a pliki powyżej 2 GB wymagały późniejszego rozszerzenia o nazwie OpenDML. Większość telefonów, przeglądarek i aplikacji na smart TV już go nie otwiera, a niektóre edytory importują z niego tylko dźwięk. Konwersja do MP4 daje tym samym nagraniom kontener, który rozumieją współczesne urządzenia i strony internetowe.
Co zwykle siedzi w AVI
Rozszerzenie niewiele mówi o samym wideo. Przed konwersją warto wiedzieć, z czym prawdopodobnie masz do czynienia:
- DivX lub Xvid (MPEG-4 Part 2). Typowe dla filmów i odcinków seriali pobieranych w latach 2002–2010.
- Motion JPEG. Używany przez wiele aparatów cyfrowych i kamer internetowych mniej więcej do 2012 roku. Każda klatka to osobny JPEG, więc pliki są duże: 30 sekund w 640×480 może przekroczyć 50 MB.
- DV. Z kamer MiniDV przechwytywanych przez FireWire. Około 13 GB na godzinę w 720×576 lub 720×480, z przeplotem.
- Wideo nieskompresowane lub bezstratne. Z kart przechwytujących i niektórych programów do nagrywania ekranu. Gigantyczne pliki.
- H.264. Rzadziej, z niektórych późniejszych aparatów, wideorejestratorów i rejestratorów monitoringu.
Dwa sposoby przeprowadzenia konwersji
Przeglądarka: najpierw szybka ścieżka
W przeglądarce narzędzie najpierw odczytuje, jakie kodeki zawiera AVI. Wideo H.264 jest kopiowane do MP4 bez żadnych zmian, co zajmuje kilka sekund i nic nie traci. Dźwięk AAC również jest kopiowany; MP3, PCM i inne formaty audio są konwertowane do AAC w 128 kbit/s.
Każdy inny kodek wideo — DivX, Xvid, Motion JPEG, DV, wideo nieskompresowane — jest kodowany ponownie: H.264 z CRF 23, presetem ultrafast i standardowym 8-bitowym kolorem 4:2:0. Na laptopie trwa to mniej więcej tyle, ile samo nagranie, i daje plik odtwarzany na telefonach, w przeglądarkach i na telewizorach. Jeśli kopiowanie się nie powiedzie, na przykład z powodu uszkodzonego indeksu, narzędzie przechodzi do tego samego ponownego kodowania.
Serwer: zawsze H.264
Przetwarzanie na serwerze zawsze koduje wideo ponownie do H.264 z wolniejszym presetem medium i CRF 23, więc wynik odtworzy się na każdym urządzeniu niezależnie od zawartości AVI i zwykle jest mniejszy niż przy kodowaniu w przeglądarce. Za darmo przysługuje jedno zadanie na serwerze dziennie dla plików do 500 MB; Premium nie ma limitu dziennego i przyjmuje pliki do 4 GB.
Czego spodziewać się po rozmiarze
To, ile ostatecznie zajmie MP4, zależy niemal wyłącznie od źródła:
- DV i nieskompresowane AVI po ponownym kodowaniu kurczą się drastycznie, często do jednej dziesiątej pierwotnego rozmiaru lub mniej. Godzina DV ważąca 13 GB zwykle kończy jako kilka gigabajtów.
- Motion JPEG kurczy się równie mocno.
- Filmy DivX i Xvid są już skompresowane. Po ponownym zakodowaniu do H.264 z CRF 23 rozmiar pozostaje podobny, a przy szybkim presecie przeglądarki może nieco wzrosnąć.
- AVI z H.264 skopiowane do MP4 zachowuje niemal ten sam rozmiar.
Jeśli plik ma być jeszcze mniejszy, kompresja wideo zastosuje potem mocniejsze ustawienie.
Problemy typowe dla starych nagrań
- Przeplot. DV oraz wiele nagrań z kamer i przechwyconych programów telewizyjnych ma przeplot. Na współczesnym ekranie przy szybkim ruchu widać cienkie poziome „grzebienie”. Konwerter zachowuje pola bez zmian i nie usuwa przeplotu, więc linie pozostają w MP4.
- Czarne pasy i nietypowe proporcje. DV 720×576 ma być wyświetlane w 4:3 lub 16:9 z niekwadratowymi pikselami. Odtwarzacze respektujące znacznik proporcji pokazują je poprawnie; nieliczne rozciągają obraz. Jeśli tak się stanie, ustaw proporcje wyświetlania w edytorze lub odtwarzaczu.
- Rozjechany dźwięk. Uszkodzone indeksy AVI z przerwanych nagrań mogą powodować stopniowe rozsynchronizowanie. Jeśli skopiowany plik się rozjeżdża, warto spróbować pełnego ponownego kodowania na serwerze, które odbudowuje synchronizację czasu.
- Duże archiwa. Konwersja w przeglądarce trzyma cały plik w pamięci. Przy partii wielogigabajtowych nagrań DV bardziej niezawodna jest opcja serwerowa albo komputer stacjonarny z dużą ilością RAM.
Oryginalny plik AVI nigdy nie jest zmieniany. Zachowaj go, dopóki nie sprawdzisz, że MP4 odtwarza się tam, gdzie go potrzebujesz.