Co zawiera każdy typ kodu
Kod QR to po prostu tekst ułożony w siatkę kwadratów. Cztery typy w tym generatorze różnią się tylko sposobem sformatowania tego tekstu, a format decyduje o tym, co telefon zaproponuje po zeskanowaniu.
- Link przechowuje adres dokładnie tak, jak go wpisano. Telefony rozpoznają przedrostek
https://i proponują otwarcie strony. Zawsze dodawaj przedrostek; bez niego niektóre skanery traktują zawartość jako zwykły tekst. - Tekst przechowuje wszystko, co wpiszesz, aż do limitu pojemności. Skanery wyświetlają go na ekranie, co sprawdza się przy numerach seryjnych, krótkich instrukcjach czy wiadomości na bileciku do prezentu.
- Wi-Fi tworzy ciąg w powszechnie obsługiwanym formacie
WIFI:z nazwą sieci, hasłem, typem zabezpieczeń i opcjonalną flagą sieci ukrytej. Znaki specjalne w haśle, takie jak średniki, przecinki, dwukropki i cudzysłowy, są automatycznie poprzedzane znakiem ucieczki — ich brak to częsta przyczyna, dla której ręcznie zrobione kody Wi-Fi skanują się, ale nie łączą z siecią. - Kontakt (vCard) tworzy rekord vCard 3.0 z imieniem i nazwiskiem, numerem telefonu komórkowego, adresem e-mail, firmą i stroną WWW. Telefony proponują zapisanie go jako nowego kontaktu. Uwzględniane są tylko wypełnione pola, więc minimalna wizytówka z imieniem i numerem telefonu daje najprostszy i najłatwiejszy do zeskanowania kod.
Korekcja błędów i pojemność
Kody QR korzystają z korekcji błędów Reeda-Solomona, z tej samej rodziny kodów, której używa się na płytach CD. Sam wybierasz, jaką część symbolu przeznaczyć na nadmiarowość:
- L odtwarza około 7% uszkodzeń i mieści najwięcej danych.
- M odtwarza około 15%; to ustawienie domyślne i właściwe dla większości zastosowań drukowanych i ekranowych.
- Q odtwarza około 25% — dobry wybór dla kodów na opakowaniach czy szyldach zewnętrznych, które ulegną otarciom.
- H odtwarza około 30%, co przydaje się, gdy po wydrukowaniu część kodu zakryje naklejka lub logo.
Większa nadmiarowość oznacza więcej modułów, więc ta sama treść daje gęstszy wzór. Największy standardowy kod QR ma 177 na 177 modułów i mieści do 2953 bajtów na poziomie L, ale tylko około 1270 bajtów na poziomie H. Jeśli podgląd pokazuje ostrzeżenie o zbyt długiej treści, skróć ją lub obniż poziom. W praktyce celuj znacznie poniżej maksimum: adres URL krótszy niż 100 znaków daje rzadki kod, który telefony odczytują błyskawicznie z drugiego końca pokoju.
Rozmiar, kolory i druk
Ustawienie Rozmiar określa szerokość obrazu w pikselach: 256, 512, 1024 lub 2048 pikseli. Na ekrany i slajdy w zupełności wystarczy 512. Do druku wyeksportuj SVG, który pozostaje ostry w każdym rozmiarze, albo użyj PNG 2048 px, co przy 300 dpi daje kod o szerokości 17 cm.
Wielkość wydruku zależy od odległości skanowania. Popularna zasada mówi, że szerokość kodu powinna wynosić co najmniej jedną dziesiątą odległości, z której jest skanowany:
- Wizytówka lub etykieta produktu skanowana z 20–30 cm: 2–3 cm szerokości.
- Plakat na ścianie skanowany z 2 m: co najmniej 20 cm.
- Witryna lub baner widziany z drugiej strony ulicy: znacznie więcej, a treść powinna być krótka.
Wygenerowany obraz ma białą ramkę o szerokości dwóch modułów. Standard QR zaleca cztery, więc umieszczając kod na pstrokatym lub kolorowym tle, zostaw wokół niego dodatkowe puste miejsce.
Jeśli chodzi o kolory, ciemny kolor musi być wyraźnie ciemniejszy od tła. Granat na białym lub czerń na jasnożółtym działają; jasnoszary na białym albo blady kod na ciemnym tle często zawodzą, bo wiele skanerów oczekuje ciemnych modułów na jasnym polu.
Kodu nie da się później edytować
Wszystko, co wpiszesz, jest kodowane bezpośrednio we wzorze, więc kod nigdy nie wygasa i działa bez tej strony. Druga strona medalu jest taka, że po wydrukowaniu nie da się go zmienić. Jeśli umieszczasz URL na tysiącu ulotek, skieruj go na adres, który kontrolujesz, na przykład własną domenę z krótką ścieżką, żeby móc później ustawić przekierowanie, gdy strona docelowa się przeniesie.
Zanim cokolwiek wyślesz do druku, przetestuj pobrany plik co najmniej dwoma różnymi telefonami, najlepiej w tym jednym starszym modelem, i z rzeczywistej odległości. Zawartość kodu możesz też sprawdzić czytnikiem kodów QR, który dekoduje plik obrazu bez użycia aparatu.
Prywatność kodów Wi-Fi i kontaktów
Kod jest generowany przez JavaScript w przeglądarce, więc hasła i dane kontaktowe nigdzie nie są wysyłane. Pamiętaj jednak, że każdy, kto może sfotografować wydrukowany kod, odczyta jego zawartość, w tym hasło do Wi-Fi zapisane otwartym tekstem. Dla gości rozważ utworzenie osobnej sieci z własnym hasłem, zamiast udostępniać główną sieć, a jeśli zmieniasz hasło, wygeneruj nowe, silne hasło generatorem haseł.