Kiedy przycięcie to właściwe rozwiązanie
Większość surowych klipów ma zbędny balast na obu końcach: sekundę szamotania, zanim nagrywanie naprawdę ruszy, i powrót do telefonu, gdy najważniejszy moment już minął. Odcięcie tego to zwykle największa pojedyncza poprawa, jaką możesz wprowadzić do filmu przed udostępnieniem, a do tego zmniejsza plik dokładnie proporcjonalnie do usuniętego czasu. 90-sekundowy klip z telefonu przy typowych 16 Mbit/s waży około 180 MB; zostawienie tylko 20 sekund, które się liczą, sprowadza go do mniej więcej 40 MB jeszcze przed jakąkolwiek inną obróbką.
Typowe zadania, z którymi to narzędzie dobrze sobie radzi:
- Wycięcie najlepszego momentu z długiego nagrania, na przykład jednego gola z całego meczu albo jednej odpowiedzi z nagranej rozmowy.
- Usunięcie falstartu lub długiego, cichego wstępu z nagrania ekranu.
- Zmieszczenie klipu w limicie długości, na przykład 60-sekundowego shorta albo statusu, który przyjmuje tylko 30 sekund.
- Przygotowanie krótkiego fragmentu, zanim zamienisz go w GIF albo wyodrębnisz z niego dźwięk.
Co dzieje się z Twoim plikiem
Wideo otwiera lokalny odtwarzacz podglądu — to on podaje czas trwania i pozwala przewijać, żeby znaleźć dokładnie te klatki, o które Ci chodzi. Po naciśnięciu Przytnij plik jest kopiowany do FFmpeg działającego jako WebAssembly w Twojej karcie, a FFmpeg dekoduje fragment między punktem początkowym i końcowym i koduje go ponownie jako wideo H.264 z dźwiękiem AAC w kontenerze MP4.
Ponowne kodowanie to świadomy wybór. Zwykłe skopiowanie oryginalnego strumienia bez dekodowania jest szybsze, ale pozwala ciąć tylko na klatkach kluczowych, które w nagraniach z telefonu mogą być oddalone od siebie o sekundę lub dwie. Dlatego niektóre narzędzia tworzą klipy, które zaczynają się chwilę za wcześnie albo otwierają zamrożoną klatką. Ponieważ to narzędzie koduje ponownie, cięcie wypada tam, gdzie ustawisz suwak, z dokładnością do jednej dziesiątej sekundy.
Enkoder działa z szybkim presetem i stałym poziomem jakości CRF 23, czyli standardowym ustawieniem domyślnym H.264, wizualnie bliskim źródłu w przypadku większości materiałów. Ceną jest to, że szybki preset nie jest najbardziej oszczędny, więc przycięty klip może czasem wyjść nieco cięższy na sekundę niż mocno skompresowany oryginał.
Precyzyjne ustawianie początku i końca
Oba suwaki przesuwają się co 0,1 sekundy, a etykiety obok nich pokazują minuty i sekundy. Aby uzyskać precyzję co do klatki, posłuż się odtwarzaczem podglądu:
- Odtwórz wideo i zatrzymaj je tuż przed momentem, który chcesz zachować.
- Przeciągnij suwak Początek, aż jego etykieta zgodzi się z pozycją odtwarzacza, a potem kliknij go i dopracuj położenie klawiszami strzałek.
- Powtórz to dla suwaka Koniec i przed przycięciem sprawdź wiersz Czas trwania pod suwakami.
Jeśli przesuniesz początek za koniec, koniec podąży za nim, a przycisk Przytnij pozostanie nieaktywny, dopóki klip nie będzie miał dodatniej długości. Zostaw kilka dziesiątych sekundy zapasu z obu stron; klipy zaczynające się dokładnie na pierwszej klatce akcji wydają się przy odtwarzaniu urwane.
Szybkość, pamięć i długie pliki
Wszystko dzieje się na Twoim własnym procesorze, więc szybkość zależy od urządzenia, a nie od łącza internetowego. Kilka praktycznych uwag:
- FFmpeg czyta plik od początku, żeby znaleźć Twój fragment, więc przycięcie ostatniej minuty długiego nagrania trwa dłużej niż przycięcie pierwszej.
- Cały plik jest wczytywany do pamięci karty. Na laptopie pliki o wadze kilkuset megabajtów nie stanowią problemu; na telefonach trzymaj się poniżej kilkuset MB, żeby karta nie została przeładowana.
- Rozdzielczość i liczba klatek wyniku odpowiadają źródłu. Materiał 4K koduje się kilka razy wolniej niż 1080p.
Jeśli potrzebujesz wyciąć kilka fragmentów z jednego długiego nagrania, przycinaj je po kolei z tego samego pliku; silnik FFmpeg pozostaje wczytany między uruchomieniami, więc koszt startu ponosi tylko pierwsze z nich.
Rozwiązywanie problemów
- Suwaki w ogóle się nie pojawiają. Odtwarzacz podglądu nie odczytał czasu trwania pliku, co zwykle oznacza, że przeglądarka nie potrafi odtworzyć tego kodeka. Typowy przypadek to materiał HEVC z iPhone'a w niektórych przeglądarkach na komputerze. Najpierw przekonwertuj go narzędziem MOV na MP4, a potem przytnij wynik.
- „Nie udało się przyciąć pliku”. Źródło jest uszkodzone lub używa nietypowego kodeka albo przeglądarce zabrakło pamięci. Spróbuj w przeglądarce na komputerze lub z krótszym plikiem źródłowym.
- Przycięty plik nadal jest za duży do wysłania. Przepuść go potem przez kompresję wideo; krótki klip kompresuje się szybko.
Wynik zawsze nosi nazwę oryginalnego pliku z przyrostkiem -trimmed.mp4, więc nie nadpisze źródła w folderze pobranych plików.